به گزارش روابط عمومی معاونت امور تولیدات دامی و به نقل از مرکز توسعه نوغانداری کشور، جلسه هم اندیشی مرکز توسعه نوغانداری کشور با نمایندگان محترم مردم شریف گیلان در مجلس شورای اسلامی پیرامون احیاء و توسعه صنعت نوغانداری برگزار شد.

این جلسه با حضور رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور و جمعی از نمایندگان گیلان در مجلس شورای اسلامی در سالن کنفرانس مرکز توسعه نوغانداری کشور برگزار شد، بار دیگر بر جایگاه راهبردی استان گیلان در صنعت نوغانداری ایران تأکید شد. نوغانداری که صنعتی دیرپا و بومی که ریشه در خاطرات، اقتصاد و فرهنگ مردم گیلان دارد، اکنون چشم‌انتظار توجهی درخور از سوی مسئولان ملی و استانی است. 

در آغاز این نشست، حبیب‌الله رضادوست، رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور، گیلان را قطب اصلی تولید پیله‌تر کشور دانست و اظهار کرد: «۳۲ درصد از تولید پیله‌تر ایران به گیلان اختصاص دارد، اما متأسفانه در سال گذشته با کاهش شش درصدی تولید در استان مواجه بودیم.» 

وی ۲ عامل اصلی این کاهش را کاهش تعرفه واردات نخ ابریشم از ۲۰۰ درصد به ۱۵ درصد و ورود نخ‌های بی‌کیفیت خارجی عنوان کرد و افزود: این مهم هم بازار داخلی را با تهدید مواجه کرده و هم انگیزه تولیدکنندگان داخلی را تضعیف کرده است.

رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور پیشنهاد کرد که عواید حاصل از واردات نخ ابریشم به استان‌هایی نظیر گیلان اختصاص یابد تا برای توسعه زیرساخت‌های نوغانداری و توانمندسازی نوغانداران هزینه شود؛ موضوعی که در سال‌های اخیر مغفول مانده و باعث شده بودجه‌ای مشخص برای بازسازی باغات توت، نوسازی مراکز تولید و آموزش کشاورزان در اختیار استان قرار نگیرد. 

مهدی فلاح، نماینده مردم رشت و خمام در مجلس شورای اسلامی نیز در این نشست با بیان اینکه باید به مردم نشان دهیم نوغانداری یک فعالیت سودآور است، اظهار کرد: «تا زمانی که نوغان صرفه اقتصادی نداشته باشد و حمایت نشود، توسعه‌ای هم در کار نخواهد بود.»

وی با اشاره به تجربه دیگر کشورها در حمایت از صنایع سنتی و بومی، افزود: «ما باید الگوهای موفق جهانی را ببینیم و متناسب با شرایط بومی خود، آن‌ها را پیاده کنیم. حمایت هدفمند، تسهیلات کم‌بهره، بیمه و بازار تضمینی مهم‌ترین مطالبات نوغانداران است.» 

 ابراهیم نجفی، نماینده مردم آستانه‌اشرفیه نیز با ارائه پیشنهادی اجرایی، اظهار کرد: «در حال حاضر ۶۰۰ هکتار از باغات توت در گیلان تحت نظارت مرکز توسعه نوغانداری قرار دارد. پیشنهاد می‌کنم دست‌کم ۲۰۰ هکتار آن به‌صورت پایلوت به بخش خصوصی واگذار شده و پس از چند سال، مقایسه‌ای علمی از بازدهی آن انجام شود.»

وی بر این باور است که مشارکت بخش خصوصی، همراه با نظارت دولتی، می‌تواند به بهبود عملکرد، افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها منجر شود. نوغان؛ حافظ خاطرات جمعی گیلان سعید رحمت‌زاده پشتیری، نماینده مردم صومعه‌سرا در مجلس، در سخنانی متفاوت و با نگاهی فرهنگی به موضوع پرداخت و اظهار کرد: «فرهنگ مردم گیلان با نوغان عجین است. بسیاری از گیلانی‌ها هنوز خاطرات کودکی‌شان را با بو و رنگ پیله‌های ابریشم و برگ‌های توت به خاطر می‌آورند. زنده‌ماندن این صنعت، زنده‌ماندن بخشی از فرهنگ ماست.»به گفته وی، حمایت ما از نوغانداری فقط حمایت از یک صنعت نیست؛ بلکه پشتیبانی از هویت بومی، اشتغال روستایی و توسعه پایدار است. اقدام حقوقی برای پیگیری ملی جبار کوچکی‌نژاد، نماینده مردم رشت و خمام نیز از مرکز توسعه نوغانداری خواست نامه‌ای رسمی و حقوقی در خصوص مهم‌ترین چالش‌های نوغانداری کشور تهیه کند تا بتوان آن را از طریق مجلس پیگیری کرد.وی گفت که ما نمایندگان گیلان آمادگی کامل داریم تا صدای نوغانداران را به صحن علنی مجلس ببریم و از ابزارهای قانونی برای رفع مشکلات آنان استفاده کنیم. 

اکنون بیش از ۱۰ هزار خانواده گیلانی در عرصه پرورش کرم ابریشم فعال هستند. در شرایطی که بیکاری، مهاجرت و رکود تولید، دغدغه جدی بسیاری از مناطق روستایی استان است، صنعت نوغانداری می‌تواند با اندکی توجه، دوباره به عنوان یک راهکار کم‌هزینه اما پرثمر مطرح شود؛ راهکاری که هم با مزیت‌های اقلیمی گیلان همخوان است، هم با پیشینه فرهنگی‌اش.استان‌های خراسان رضوی، خراسان شمالی، گلستان و مازندران در رده‌های بعدی تولید پیله‌تر کشور قرار دارند، اما گیلان، همچنان پرچمدار بی‌رقیب این صنعت است؛ پرچمداری که اگر مورد توجه قرار گیرد، نه‌تنها حفظ خواهد شد بلکه می‌تواند به محور صادراتی کشور در زمینه ابریشم تبدیل شود.نوغانداری در گیلان بیش از آنکه فقط یک فعالیت اقتصادی باشد، بخشی از سبک زندگی مردم است.در دل برگ‌های توت و پیله‌های سفید، هزاران روایت از تلاش و زیست روستایی نهفته است. با تقویت زیرساخت‌ها، حمایت قانونی، کاهش واردات بی‌رویه و اصلاح زنجیره تأمین، این صنعت می‌تواند جان دوباره بگیرد و به الگویی برای توسعه بومی در سراسر کشور تبدیل شود.